Ham Meyvayı

Ham Meyvayı koparmayın dalından ne size faydası olur ne kendine. Herşey olgunlastıgında güzel. Ham bir meyveden ya da pişmemiş bir yemekten kimsenin keyif aldığını ya da kendine fayda sağladığını görmedim.
Hayat ile münasebetimize acemilik diyelim, ilk kez yürüdüğümüz bir yol daha önce bu dünyaya hiç gelmemiştik. Saflıgımızla tecrübesizligimizle birçok hatalar yaptık, şimdi bize bir fırsat verilse hani hep söylenir, şimdiki aklımla o zamana geri dönsem diye, ahh nerde öyle bir dünya ! Belki de asıl marifet, aklımızı içinde bulunduğumuz andan daha ileri bir zaman içinde öngörebilmek ve ona göre davranmak.
Tecrübe öyle tatlı bir nimet ki! Daha önce yürüdüğünü z bir yoldan bir kez daha geçmek, nerde kavis var nerde dönemeç bunları bilerek ilerlemek bir önceki deneyime göre çok daha keyifli ve başarılı bir yolculuk. Takdir edersiniz ki, tecrübe nin hata yapmakla başarının başarısız olmakla kopmaz bir ilişkisi var. Hatasız başarı olabilir mi, eğer bir akıl hocası tarafından yonledirilmiyorsanız  ama o zaman da başarı biraz hazır nimet olmuyor mu ? Ya da o başarı sizin tek başınıza elde ettiğiniz başarıya kıyasla ne derece sizin başarınız sayılıyor ? Düşünün ki, yıllarını ticarete harcamış müthiş deneyimli bir babanız var imkan verseler akedemide işletme derslerine girebilecek durumda, babanız sizi sürekli kumanda etmeye çalışıyor, onun yol haritasına göre gidiyorsunuz ee başarılı da oluyorsunuz ama baba olmazsa siz de olmayacak bir durumdasiniz, tecrübe sizin önünüze hazır yemek olarak geliyor, peki siz neyi tecrübe ediyorsunuz, neyi özümsüyorsunuz ?
Olgunlaşmak öyle güzel bir nimet ki! Akillanmak, neyi nerde nasıl söyleyeceğini bilmek, nerde susacagini bilmek, neyi paylaşıp neyi kendine saklayacagini bilmek öyle güzel bir nimet ki! Aklın gerçeklere ermesi, aptallıgın üzerinizden gitmesi öyle güzel bir duygu ki !