Kapsül

Yaş ilerledikçe insan, Rahmaniyete biraz daha yaklaşıyor, ölüme biraz daha yakın olmamızdan belki de, sanki ömür denilen bir süreç sözleşmesi varmış gibi varsayımdan hareketle. Hastane odasında bulunurken düşündüm, buranın ruh hali dışarıya kıyasla ne kadar farklı diye. Burda insan dışarıya göre ne kadar da Rahmani, dışarda insan nefsinden ibaretken burada nefsinden öylesine uzaklaşmış ve yükselmiş durumda ki ! İnsan sadece yüreğini hissediyor, sadece yüreğiyle konuşuyor, hey gidi gençlik diyor hey gidi sağlık. Nasıl da boşuna geçti yıllar. Allahi anmak ve O'na güzelce ibadet etmek varken biz yalnızca nefsimizin sesine kulak verdik,  o eksik bu eksik, bizi dövdü durdu azgın mahkukat! Oysa herseyim...