Kapsül

İçimde ruhumun derinliklerinde bağıra bağıra son ses "metallica" dan bir şarkı çalıyor. Elimde en keskininden bir "hattori hanzo" kılıcı var ve dünyadaki bütün kötülükleri dogruyorum paramparça ediyorum. İçimde öylesine birikmiş bir nefret var ki, öylesine ezilmiş, ezilmeye çalışıldıkça aslında daha da kinlenmiş intikam alabilmek için gün sayan bir "uma thurman" var edata "Kill Bill" filminde olduğu gibi.  Nedir bu tahammül sınırlarımı zorlayan kötülükler; adaletsizlik, fırsat eşitsizliği, şanssızlıklar, hakedipte sahip olamadığımız şeyler ve adına sınanma dediğimiz şeyler, vardır bir hayır diye benimsemeye çalıştıklarımız, yalanlar, maskeler, arsi...