Güçlü olmak mı zayıf olmak mı?

Herkes güçlü olmak ister önce, kendi kendine yetebilmek, kimseye muhtaç olmamak, sonra başkalarına yardım edebilecek kadar güçlü olmak ister, dimdik durabilmek kimseye eyvallah etmemek ister . Sonra güçlü olmanın bir bedeli olduğunu anlar insan. Her güçlülük kendine göre farklı düzeylerde bedeller ister. Bazı bedeller yalnızlıktır bazı bedeller ise kimsenin bilmediği büyük günahları bilerek ve bunu bilmenin bilincinden doğan ızdırabı taşımaktır. Hal böyle olunca güçsüz diye gördüğümüz insanların aslında ne kadar büyük bir serveti olduğunu siz düşünün. Güçlenir insan, sonra bir bakar, canının acıma yanma lüksünü kaybetmiş, güçlenir insan sonra bir bakmış, sevilme lüksünü kaybetmiş, mutlu olma, tatminlik duyma gibi hisleri kaybetmiş, peki hani güçlü olmak mutluluktu? Nerde güçlü bir insan görürseniz, bilin ki bir o kadar güçsüz olmak  istiyordur çünkü herkes naif olma hakkını kullanmak ister. Canı yandıgında ağlamak ister, biri onun acıyan canını üflesin, öpsün de geçsin ister. Güçlü bir insan olacağıma, güçsüz olup mutlu biri olsaydım dedi, bir güçlü. Güçsüz olabilmekte bir lükstür, kimse keyfinden güçlü olmak istemezdi herhalde. Fabrikada tütün saran kız var ya, binmek ister miydi, işçi servisine, ev geçindirmek, üç kardes okutmak ister miydi ? Güçlü olmak onure edebilir, ama mutlu kılar mı , asla ! Her güçlü olmanın ardından bu gücü zorunlu kılan sebepler var hiç şüphesiz. Güçlü olsan bir dert bu hayatta olmasan bir dert ama doğruyu söyleyin siz hangisi olmak isterdiniz ? Aslında en güzeli hem güçlü olup hem mutlu olmak değil mi, ama kabul edelim ki birden fazla olumlu şartın bir arada bulunması hayatın işletim sistemine aykırı, birinden feragat etmek zorundasınız. Herkesin kendine göre bildikleri seçimleri vardır şimdi, öyleyse şimdi hepimiz düşüncelerimizin turevlerini kendi içimizde aladuralım...