Bana Bir Ev Verin

Bana bir ev verin, bir de içine iyi bir hayat arkadaşı verin. Ben o evde yemekler yapayım, temizlikler yapayım, kurabiyeler poğaçalar mis gibi koksun ev, ev gibi olsun. Bir evi ev yapan içindeki, temizlik ve yemek kokusu değil midir ? Bana bir ev verin ben o evde mutluluk ureteyeim, kendime de yetsin komşulara da, sonra sokağa sonra ulaşabilidigim her yere. Bana bir ev verin, ben o evde mutlu çocuklar yetiştireyim, onlara egoist ya da megolaman olmayı değil mutlu olmayı öğreteyim. Bana bir ev verin tüm ömrüme hayatıma kafi gelsin. Dünyanın bütün diğer nimetleri ise isteyenlerin olsun, onlar hangi kariyerlere aşıksa, onlar hangi tutkuların peşinde koşuyorlarsa koşsunlar, benim yeni bir dünyaya sahip olabilmem için bir ev yeter. Unutmayın en güvenli yer, eviniz ! Ordan daha korunaklı, daha huzurlu bir yer olamaz. Hücre kadar bile olsa, insanın kendi evi eger mutluluk üretebiliyorsa koskocaman bir dünyadır ve hektarlarca orman oksijen üretiyormuscasına ferahtır. Altından saray gibi görünüp aslında bir zindan olan evlerden, bir gariphane yeğdir. Bana bir ev verin, dünyanın en eğlenceli yeri orası olsun, gezilip görülecek yer orası olsun, kutlamalar orada olsun, en güzel kafe orası olsun en güzel Kahveler içinde icilsin en lüks tatil köyünden bile daha dinlenmelik olsun, bir ev,  bu ev ki sahibinin mabedi olsun. Hiçbirimizin böyle bir evi yok, var sanırken bile yok, çünkü olmadığı için arayışlarımız sürekli olarak dışarda, huzuru bulabilmek için harcadığımız paranın haddi hesabı yok. Çok para kazanıp, cok onemli görevler almak isteyenler varmış, buyurun alın, bana yalnızca bu evi verin...