İyi olmak mı zor kötü olmak mı ?

Sizce hangisi daha zor? Genellikle iyi bir insan olmanın zor olduğu iddia edilir ama ben tam tersini iddia ediyorum zor olan kötü olmaktır. Çünkü kötü olmak bir bedel hatta süreklilik arz ettiğinde birden fazla bedel ödemeyi gerektirir ve takdir ederseniz ki bu bedeller ağır olabilir. Bedel odemek ise cesaret gerektirir. İyi insanlar ortalama sıradan insanlarken kötü insanlar sıra dışı insanlardır. Bu insanlar sürü psikolojisinin dışında hareket ederler. Sürünun geneli itaat etme boyun egme eğilimi gösterirken kötü insanlar aykırı davranış gösterebilirler. İyi insanlar kaderci bir davranış sergilerken kötü insanlar alternatif yollar yaratmak peşinde koşabilirler. Bu şekilde anlatırken kötülük bunun neresinde diye düşünebilirsiniz oysa kötülük muazzam bir şekilde cesaret olayıdır. Onurlu gururlu olmak son derece kolaydır peki bunlardan ödün vermeniz gerektiğinde bu bedeli odeyebilir miydiniz !
Bana öyle geliyor ki çaresizlikle aciziyetle iyilik arasında bir bağ var. Başarı ile kötülük arasında da bir bağ var. Ya da biz ona zafer diyelim.
İyilik herseyin üstünde yönlendirici bir gücün var olduğunu kabul ederek yaşarken kötülük kendi yol haritasını çizmeye çalışır planlı ve Sistematiktir. Takdir edersiniz ki kötülük Avcı olmayı gerektirir uyanık olmayı tetikte olmayı gerektirir.
Siz kırda ki tavşan misiniz yoksa karnını doyurmak isteyen bir tilki mi? Peki bu durumda Tavşanı doğrudan cennete mi ugurlayalim masumiyetinden ötürü yoksa tilkiyi tebrik mi edelim azminden ve zekasindan ötürü. Belki de iyilik te kötülük te fitratimizda var olan olmasi gereken iki tabiat. Ne tavşanlar ne de tilkiler çok ta matah işler peşinde değiller.
Kötülüge ne kadar hayranlık duyarsam duyayım ben kötü olamam çünkü var olma amacımızın bu olmadığını çok iyi biliyorum. İyi bir insan olarak yaşarken nefsimden milyon kez ödün verdiğimi, fazlasıyla zavallı gibi göründüğümü de biliyorum ama işin aslı zaten olmasi gereken de bu. İyi bir insan olmanın en büyük bedeli, çaresiz gibi görünmek, elin kolun bağlı gibi olmak, elinden birsey gelmiyormuş gibi olmak. Bütün bunların hepsine inancımızdan, kötü biri olamadığımızdan katlanıyoruz. Nefsimize ne kadar zulmediyoruz siz düşünün.