Dualarım neden kabul olmuyor ?

Bu soruya milyonlarca insanın cevap aradığını biliyorsunuz değil mi ? Ve hatta siz de arıyorsunuz. Hayatınızdaki herhangi birine sorsanız alacağınız kuvvetli ihtimal cevap "ne bileyim ben" olacaktır. O nedenle içerik üretmenin bir soruya kendince de olsa cevap vermenin çok büyük bir yardım olduğuna kanaat getirdim. Çünkü insan birşeye cevap ararken birşeyi anlamlandırmaya çalışırken bilgi sayılabilecek herseye su gibi ihtiyaç duyuyor.
Gelelim neden kabul olmadıklarına; işin esası bunun sizin arzu ettiğiniz gibi matematiksel bir cevabı yok daha doğrusu inancın bir ölçülebilirligi ve eksiği gedigi vitamin eksikliği gibi bir eksikliği yok öyle olsaydı eksiklerimizi gerekli ölçüde takviye ederdik mis gibi hersey yolunda olurdu. İnancın bel kemiği ve tek kimyası, samimiyet ! Ondan emin olmak ise neredeyse imkansız. Kendimizi samimi sanırken bile samimi olamayabiliyor uz.
Kabul olmayan dua yoktur, kul ettiği duayi unutmadıkca. Unutmamız gerekiyor gün saymamız değil. Kul Allahi imtihan etmez, bakalım duamı kabul edecek mi diye. Bir de dua kibir ve kustahlik ile edilmez, bana Hakettiğim hayatı ver diye dua edilmez. Dua aciziyet ile yapılır hatta isterken acaba hak ediyormuyum diye düşünülür. Dualar genellikle hemen kabul olunmaz, en doğru zamanı ise Allah bilir. Bu doğru zamanin ne zaman olduğunu belirleyen milyon tane unsur olabilir. En basiti isteğinizdeki tutarlılıktır birseyi isterken ne derece kararlısınız bunu bile görmek ister ilahi merci. Bu bekleyiş esnasında sabır göstermek ve isyan etmemek ise yemeğin altında yana ateş ile eşdeğerdedir o ateş olmazsa yemek pişmez karın doymaz. Sabır ederken de mümkün mertebe yutkunmak Allah katındaki en güzel tavırdır. Söylenmeden sızanmadan kimseye Allahi şikayet etmeden. Peki bunların hepsini ben yapabiliyor muyum ? Asla ! Ama yapmaya çalışıyorum ve idrak etmeye çalıyorum, eksik bilgilerimi tamamlamaya çalışıyorum. Şimdi bu yukarda bahsettiğim gerekli malzemeleri satın alabileceğiniz bir aktar market bakkal falan varsa söyleyin ben de gideyim alayım ama malesef yok, onların hepsini içine koyacağıniz bir tencere lazım gelir ki, o da yalnızca samimiyettir. O tencere olmadan bunların hiçbiri eriyemez pişemez.
Sanırım susabilmek en güzel erdem. İnsanın kalbinden hersey geçer, hiçbirine mani olamayız, hiç kimseyi nefsi yüzünden kinayamayiz ama dilimizi tutabilirsek bu işi biraz başarabiliriz.
Cevap verirken inanın edebiyat yapmak istemedim farkındaysaniz lafi uzatmadan çat çat vermek istedim edebiyat yapma kabiliyetim olmadığından değil meselenin hasasiyetinden ötürü bu tarz bir ivedilikle cevap vermek istedim. Bugün TV de seyrettiğimiz birçok hoca İnsan nefsini göz ardı ederek bizden peygamberlik ya da evliyalık mertebesinde bizim için ütopik sayılabilecek sabırlar sarfetmemizi bekliyorlar oysa biraz gerçekçi olmamız icap eder.
Bir de dinin edebiyatını yapanlar var ki aman Allahim ! Çiçekli böcekli görseller, ince belli bardakta çaylar, bir tane hadis bir tane âyet oh mis gibi iman teması. Her zaman söylüyorum iman etmek çoğu zaman, kan içerken Kızılcık şerbeti deme gayretidir. İmanın tadını çıkarmak ve bununla nefsi tatmin etmekte neyin nesidir !
Dualar kabul olur ama görebilmek için sabır gerek. Biraz mahzun düşmek gerek. Arzumuza kavuşsak ta kavusmasak ta varsın olsun Allah razı olsun diyebilirsek bunun mükafatıni hiçbirimiz hayal edemeyiz. Biraz daha araştırın bu konuyla ilgili neler var neler kapanışı şununla yapmak istyorum hiçbir dua zayi olmaz, ya kabul olur ya da daha iyisi nasip olur eğer bundan şüphe duymanız için nefsiniz size endişe veriyorsa duymamaya çalışın ve inancınizdaki eksiklerinizi gidermeye çalışın. Samimiyet ile bir cevap ararsanız bu da inşallah nasip olacaktır. İnanmak için delil arayın inanmamak için değil...